Αρχική Blog Σελίδα 20

Κάντο να συμβεί…Νο 3 Μοναξιά, εχθρός ή ευκαιρία για αναστοχασμό;

Κάντο να συμβεί…Νο 3

Μοναξιά, εχθρός ή ευκαιρία για αναστοχασμό;

Τί είναι η μοναξιά και πώς συνδέεται με την απόλαυση; Ποια είναι η διαφορά της από την μοναχικότητα; Πώς μπορώ να μάθω να αντιμετωπίζω έναν ανώνυμο φόβο, που  διατρέχει σαν ρίγος όλη μου την ζωή;  Τι μπορώ να κάνω για να συνδεθώ καλύτερα τόσο με τον εαυτό μου αλλά και με τους άλλους; Εσείς… αισθάνεστε άνετα όταν περνάτε χρόνο μόνοι σας;

Από τον κύκλο των σεμιναρίων καταιγιστικής αναδόμησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου Μυτιλήνης, υπεύθυνος Καθηγητής Ευστράτιος Παπάνης

Διαβάστε περισσότερα στο:

Κάντο να συμβεί…3…Μοναξιά, εχθρός ή ευκαιρία για αναστοχασμό;

Κάντο να Συμβεί…Νο 2 «Μπορείς να θυμηθείς ποιος ήσουν, πριν σου πει ο κόσμος ποιος πρέπει να είσαι;» – Τσαρλς Μπουκόφσκι

Κάντο να Συμβεί…Νο 2

«Μπορείς να θυμηθείς ποιος ήσουν, πριν σου πει ο κόσμος ποιος πρέπει να είσαι;» – Τσαρλς Μπουκόφσκι

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιος στα αλήθεια είστε; Μέσα σε όλους τους ρόλους που έχετε, ως πατέρας, μητέρα, κόρη, γιος, φίλος ή συνάδελφος, σύντροφος ποιος είναι ο πραγματικός σας ρόλος; Ποιος είναι ο ρόλος που πραγματικά σας κάνει να νιώθετε ελεύθερος;

της Ελπίδας Παπαδανιήλ

διαβάστε περισσότερα στο

Κάντο να Συμβεί…2ο «Μπορείς να θυμηθείς ποιος ήσουν, πριν σου πει ο κόσμος ποιος πρέπει να είσαι;» – Τσαρλς Μπουκόφσκι

Bach ο Γάτος, Η τέχνη της επικοινωνίας, Εύη Ανδρέου

Bach ο Γάτος, Η τέχνη της επικοινωνίας, Εύη Ανδρέου

Όλοι επικοινωνούμε. Επικοινωνούμε από την ώρα που γεννιόμαστε. Επικοινωνούμε με τον τρόπο που κινούμαστε, τον τρόπο που στεκόμαστε, τον τρόπο που μιλάμε, τον τρόπο που ντυνόμαστε. Επικοινωνούμε ακόμα και με τον τρόπο που αναπνέουμε. Το ζήτημα είναι αν επικοινωνούμε αποτελεσματικά και αν λαμβάνουμε την απόκριση που προσδοκούμε στις αλληλεπιδράσεις μας στο εκάστοτε περιβάλλον, το επαγγελματικό, το κοινωνικό, το συντροφικό. Ο Bach ο γάτος είναι πολύτιμος σύντροφος και οδηγός στο ταξίδι της τέχνης της αποτελεσματικής επικοινωνίας. Μας υπενθυμίζει το πολυδιάστατο της ανθρώπινης ύπαρξης. «Νιαουρίζει» στις βαθύτερες στιβάδες της ψυχής μας, εκεί όπου εδρεύουν πρωτόγονα ένστικτα και συναισθήματα, αξίες, εμπειρίες, πεποιθήσεις, εκεί όπου η λογική σαστίζει. Μας παρουσιάζει νέες οπτικές και πολλαπλές επιλογές. Μας οδηγεί σε μια πραγματικότητα που στόχο έχει την προσωπική ανάπτυξη, την επιτυχία και την ευημερία σε όλα τα πλαίσια του επικοινωνιακού φάσματος, σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

 

Βιογραφικό:

Εύη Ανδρέου γοητεύεται από καθετί που επίκεντρο έχει τον άνθρωπο. Μέσα από μια μακρά πορεία και αναρίθμητους σταθμούς στη ζωή της -τον αθλητισμό, την ψυχολογία, το θέατρο, τη φιλοσοφία, την κοινωνιολογία τις μικρές και μεγάλες στιγμές της καθημερινότητας-, κρατά πολύτιμες αποσκευές. Αναγνωρίζει ως θεμέλιους λίθους για κάθε ποιοτική αλληλεπίδραση τη βαθιά γνώση και κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και την ανάπτυξη των επικοινωνιακών δεξιοτήτων. Η τέχνη της αποτελεσματικής επικοινωνίας συνθέτει τον χάρτη για κάθε αφετηρία, διαδρομή και προορισμό. Μοιράζεται αυτή τη σπουδαία τέχνη μέσα από εργαστήρια, συνεδρίες, ομιλίες, συγγραφές και άλλες δράσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

 

Εκδόσεις Υδροπλάνο

Γιάνναρου 19, Αθήνα 174 55

τηλ: 21 0724 7042, [email protected]

Μια γραμμή, μια πόλη, ένα φεστιβάλ

Μια γραμμή, μια πόλη, ένα φεστιβάλ

Οπτική ταυτότητα 57ου Φεστιβάλ Δημητρίων

Μια γραμμή. Τρεκλίζουσα, κυματιστή, συνεχής. Κίνηση πηγαία. Μια γραμμή που ενώνει. Χαράζει τη δική της τροχιά, το δικό της μονοπάτι. Εκφράζει ταυτόχρονα κίνηση και ελευθερία, ρευστότητα και ευελιξία.

Μια καμπύλη γραμμή. Ξεκινά από το σημείο της δημιουργίας, ισορροπεί χορεύοντας με το χρώμα, σχηματοποιείται τραγουδώντας με τα ανθρώπινα συναισθήματα και ταξιδεύει με την ιστορία και το χώρο.

Μια καλλιτεχνική γραμμή στην οποία συνυπάρχουν αρμονικά διαφορετικά πρόσωπα και είδη της τέχνης.

Μια γραμμή. Μια πόλη. Ένα φεστιβάλ.

Με τις σκέψεις αυτές ο  Μάικλ Ράφαελ, ιδρυτής της «That long black cloud», σχεδίασε την οπτική ταυτότητα του 57ου Φεστιβάλ Δημητρίων.

«Δημήτρια και φέτος και ετοιμαζόμαστε για την 57η διοργάνωση του μεγαλύτερου και ιστορικότερου πολιτιστικού θεσμού της πόλης. Από τις 1 έως και τις 20 Οκτωβρίου, καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συναντηθούν στις σκηνές των 57ων Δημητρίων. Τέχνη και ψυχαγωγία με μια σύγχρονη καλλιτεχνική ματιά είναι τα στοιχεία που  χαρακτηρίζουν το φεστιβάλ των Δημητρίων ενώ το πρόγραμμά του καλύπτει όλο το φάσμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας» δήλωσε η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Τουρισμού Μαρία Καραγιάννη

Πέρσες του Αισχύλου

Πέρσες του Αισχύλου

σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά

Παρασκευή 2 & Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου

Με τους Πέρσες του Αισχύλου αναμετριέται  φέτος ο καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης Δημήτρης Καραντζάς, της αρχαιότερης σωζόμενης τραγωδίας, η οποία παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου με μεγάλη επιτυχία και έρχεται στην  Θεσσαλονίκη  στις  2 & 3 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Δάσους.

Στελεχωμένη από μια πλειάδα εξαιρετικών ηθοποιών (Χρήστος Λούλης, Γιώργος Γάλλος, Μιχάλης Οικονόμου, Αλεξία Καλτσίκη, Θεοδώρα Τζήμου, Γιάννης Κλίνης, Αινείας Τσαμάτης, Ηλίας Μουλάς, Μάνος Πετράκης, Τάσος Καραχάλιος, Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Γιώργος Πούλιος), προεξάρχουσας της Ρένης Πιττακή, η παράσταση του Δημήτρη Καραντζά θέτει κρίσιμα ερωτήματα για το τι συνιστά «κοινωνία», τι σημαίνει η επίμονη προσκόλληση στην εξουσία και η ανάγκη της πίστης σ’ έναν οδηγό, άνθρωπο ή θεό, μέσα σε έναν συντετριμμένο κόσμο.

«Ο άξονας μέσα από τον οποίο διαβάζω το έργο», σημειώνει ο Καραντζάς, «είναι η πορεία ενός λαού που από την απόλυτη πίστη, περνάει στην αμφισβήτηση και έπειτα στη σύγκρουση, μέχρι που φτάνει σε μια μανιακή, σπασμωδική αντίδραση. Ούτε η τυφλή πίστη λειτουργεί, ούτε και η τυφλή αντίδραση. Σαν να βλέπεις το ανέφικτο του κοινωνικού συμβολαίου».

Λίγα λόγια για το έργο:

Γραμμένη το 472 π.Χ., η τραγωδία του Αισχύλου αποτελεί ίσως την παλαιότερη καταγραφή γεγονότων της ελληνικής ιστορίας στο θέατρο. Στα Σούσα, την περσική πρωτεύουσα, οι πολίτες που έχουν μείνει πίσω και η βασίλισσά τους, Άτοσσα που βασανίζεται από κακούς οιωνούς, αναμένουν νέα από την πολεμική επιχείρηση του Ξέρξη στην Ελλάδα. Ένας αγγελιαφόρος αναγγέλλει τη φριχτή έκβαση της μάχης της Σαλαμίνας: ο περσικός στρατός και οι επίλεκτοι αρχηγοί του έχουν συντριβεί. Η Άτοσσα και ο Χορός καλούν το φάντασμα του Δαρείου για να τους καθοδηγήσει. Ο ένδοξος βασιλιάς καταδικάζει την ύβρη του Ξέρξη, που θέλησε να δαμάσει φύση και θεία βούληση και προβλέπει περισσότερες ακόμη καταστροφές. Με την άφιξη του Ξέρξη, κορυφώνεται η συντριβή. Η ζυγαριά γέρνει πλέον αποφασιστικά προς τον τρόμο του τέλους.

Το έργο διατρέχουν ατέλειωτοι κατάλογοι ονομάτων: εκείνοι που πρώτα φώτιζαν το δρόμο για την ελπίδα, τη νίκη και την ομοψυχία, τώρα πέφτουν ένας-ένας, χάνονται στα σκοτάδια ενός τόπου ρημαγμένου, ενός λαού στο όριο της φρίκης, της λογικής και της υπακοής.

Οι Πέρσες ως τραγωδία της ανθρωπότητας, ως μικροσύστημα που αντανακλά ζητήματα ύπαρξης και συνύπαρξης, άλυτα ανά τους αιώνες, γίνονται, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Καραντζά, κοινός τόπος για μια συνομιλία που φωτίζει εμμέσως τα πολλαπλά παγκόσμια αδιέξοδα του σήμερα. Το θέατρο είναι ο δημόσιος χώρος, η Εκκλησία του Δήμου, η Πόλη. Ο Χορός των Περσών, η «κοινωνία», ξεκινάει με την πίστη και την υπακοή, καταλήγοντας, μετά τον αφανισμό, ένα άναρχο πλήθος χωρίς οδηγό και σημείο αναφοράς.

Συντελεστές:

Μετάφραση Παναγιώτης Μουλλάς
Σκηνοθεσία Δημήτρης Καραντζάς

Διασκευή Δημήτρης Καραντζάς – Γκέλυ Καλαμπάκα
Συνεργασία στη δραματουργία – Φωτογραφίες – Εικαστική σύνθεση – Βίντεο Γκέλυ Καλαμπάκα
Σκηνικό Κλειώ Μπομπότη
Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση Τάσος Καραχάλιος
Μουσική σύνθεση – ζωντανή εκτέλεση Γιώργος Πούλιος
Φωνητική προετοιμασία – σύνθεση Ανρί Κεργκομάρ

Φωτισμοί Δημήτρης Κασιμάτης

Ηχολήπτης: Θεμιστοκλής Παντελόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη Μαρίσσα Φαρμάκη
Βοηθός σκηνογράφου Φιλάνθη Μπουγάτσου
Βοηθός ενδυματολόγου Ιφιγένεια Νταουντάκη

Παίζουν Ρένη Πιττακή, Χρήστος Λούλης, Γιώργος Γάλλος, Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Κλίνης, Αλεξία Καλτσίκη, Θεοδώρα Τζήμου, Αινείας Τσαμάτης, Ηλίας Μουλάς, Μάνος Πετράκης, Τάσος Καραχάλιος, Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Γιώργος Πούλιος

Στην παράσταση συμμετέχουν 40 πολίτες σε συνεργασία με τοπικούς φορείς.

Συμπαραγωγή Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Εταιρεία «Το Θέατρο» – 2023 EΛEVΣIS Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης

Την παράσταση συνοδεύει θεατρικό πρόγραμμα με πρωτότυπο περιεχόμενο που δημιουργήθηκε ειδικά με την αφορμή της πρεμιέρας στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

 Ώρα έναρξης : 9.00 μμ

Τιμές  εισιτηρίων : 20 € & 15 € (φοιτητικό, άνεργοι, ΑΜΕΑ)

Προπώληση εισιτηρίων : Εκδοτήρια Βασιλικού Θεάτρου

Εκδοτήρια Πλ. Αριστοτέλους Και viva.gr 

Κάντο να Συμβεί…Νο 1, Πέντε απλά βήματα για να γίνετε πιο αποδοτικοί……

Closeup view of a very cluttered businessmans desk. Man is stapling papers with coffee cups and crumpled papers litter his workspace. Horizontal format on a light to dark gray background.

Κάντο να Συμβεί…Νο 1

Πέντε απλά βήματα για να γίνετε πιο αποδοτικοί……

Μικρές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να οργανώσετε τις υποχρεώσεις της ημέρας. Παλιά και νέα κόλπα που θα σας κάνουν να μην νιώθετε σαν “ζόμπι” με αργούς ρυθμούς ……..

Επιμέλεια: Ελπίδα Παπαδανιήλ

διαβάστε περισσότερα στο

Κάντο να Συμβεί…1ο Πέντε απλά βήματα για να γίνετε πιο αποδοτικοί……

Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ, Θίασος Θεατρίνων Θεατές

Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ, Θίασος Θεατρίνων Θεατές

2-3-4-5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στο ΠΑΛΗΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΛΑΚΑΣ 21.00 μ.μ.

ΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟ 17 ΕΥΡΩ!

4 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΓΙΑ “ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΟΥ ΝΤΟΡΙΑΝ ΓΚΡΕΥ” του John Osborne, στο ΠΑΛΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ από τους Θεατρίνων Θεατές Μετά την χειμερινή εξαιρετικά πετυχημένη σεζόν, το μικρό θρίαμβο του Κολωνού, και τις παραστάσεις του Ιουλίου στην Πλάκα, συνεχίζουμε τις καλοκαιρινές μας παραστάσεις με 4 μέρες το Σεπτέμβρη σ’ ένα από τα ωραιότερα υπαίθρια ελληνικά θέατρα.

Το θέατρο του Μουσείου Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (* Παλιό Πανεπιστήμιο) στην οδό Θόλου, στους Αέρηδες στην Πλάκα. Χαρακτηρίστηκε μια από τις πιο καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς και συνέλεξε εξαιρετικές κριτικές.

Επιχορηγήθηκε από το ΥΠ.ΠΟ. εντάχθηκε στις εκδηλώσεις του ΟΠΑΝΔΑ & παίχτηκε όλο το χειμώνα sold out στο Studio Kυψέλης.

Η περίφημη εκδοχή του Osborne μετά το Εθνικό θέατρο της Αγγλίας και άλλα μεγάλα θέατρα παγκόσμια ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από την ομάδα Θεατρίνων Θεατές & θα μας εντυπωσιάσει και το καλοκαίρι.

Το υπέροχο κλασσικό αριστούργημα μιλά για ένα γοητευτικό νέο που αναστατώνει με την ομορφιά του το Λονδίνο , ποζάρει για ένα πορτρέτο και εύχεται να παρέμενε νέος όπως αυτό σε όλη του τη ζωή με οποιοδήποτε τίμημα. ΄

Eνα μεταφυσικό αριστούργημα για την νιότη που χάνεται & τη ζωή που μας προσφέρεται. Εμείς την ορίζουμε ή η μοίρα;

Σκηνοθεσία: Γιώργος Λιβανός μετάφραση Θωμάς Βούλγαρης σκηνικά- κοστούμια: Δέσποινα Βολίδη μουσική :Μίμης Πλέσσας χορογραφία : Ειρήνη Τσότρα θεατρολόγος : Χαρά Μπακονικόλα σύμβουλος :Γιάννης Σολδάτος σύμβουλος κειμένου : Ροζίτα Σώκου Δημόσιες σχέσεις: Νταίζη Λεμπέση- Ζωή Τριανταφυλλίδη manager διαφημίσεων: Χρύσα Πολυζώη -Δημήτρης Βασιλειάδης. fotos: Zώης Τριανταφύλλου – Σφακιανάκης & Κώστας Βολιώτης fotos καλοκαιριού: Βασίλης Θεοδώρου teaser: Αντώνης Μανδρανής κινηματογράφηση: Χρήστος Λουκάκης. Ερμηνεύουν: Καίτη Ιμπροχώρη ως Λαίδη Άγκαθα Γιώργος Λιβανός Γιάννης Τσιώμου Μάνος Χατζηγεωργίου Αγάπη Μανουρά Μαρία Δρακοπούλου Σωτήρης Αντωνίου Νίκος Χαλατζίδης ως Πορτρέτο & στον ρόλο του Ντόριαν Γκρέυ ο Στάθης Παναγιωτίδης.

Αριστοφάνης – Ηρώνδας Contra tempo, Άκης Δήμου

Αριστοφάνης – Ηρώνδας Contra tempo, Άκης Δήμου

“Επειδή τα πιο σοβαρά πράγματα τα λέμε στ’ αστεία, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Κανένας δεν πρόκειται να μας ζητήσει το λόγο. Το πολύ πολύ να γελάσει, όχι με κείνο το μίζερο, το ψηφιακό, αλλά μ’ ένα αληθινό γέλιο απ’ αυτά που στέλνουν αδιάβαστες υποκρισίες και ενοχές χρόνων.

Όσοι τώρα δεν έχουν μάθει να γελάνε – εκείνοι δηλαδή που δεν έχουν κλάψει ποτέ τους –, όσοι ξέχασαν το γέλιο τους ή  το στόμα τους δεν βρίσκει γέλιο στο νούμερό του και περιφέρονται στα πάρτι μουτρωμένοι, αυτοί, ok, ας πυροβολήσουν τον ντι τζέϊ. Πρώτα όμως ας πιούνε κάτι, τα ποτά εδώ είναι καθαρά.”

Άκης Δήμου

Αριστοφάνης – Ηρώνδας Contra tempo

Αριστοφάνης – Ηρώνδας, Contra tempo

Δημιουργική σύνθεση κειμένων: Άκης Δήμου, Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας

 ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου, στις  21:00

 Η μεγάλη καλοκαιρινή παραγωγή του ΚΘΒΕ «Αριστοφάνης – Ηρώνδας: Contra tempo», σε δημιουργική σύνθεση κειμένων  Άκη Δήμου και σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα, μετά το εντυπωσιακό ξεκίνημά της στη Θεσσαλονίκη και την επιτυχημένη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, έρχεται στην Αττική, για μία και μοναδική παράσταση στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου, στις 21.00.

 Η παράσταση που στηρίχτηκε σε μια ιδέα του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Αστέριου Πελτέκη και συγκέντρωσε εγκωμιαστικές κριτικές, όπου και αν παρουσιάστηκε,  αποτελεί μια συναρπαστική σκηνική «μάχη» και ταυτόχρονα έναν «πόλεμο» ανάμεσα στα δύο φύλα, με μοναδικά όπλα την τολμηρή και ανελέητη σάτιρα. Το χιούμορ, το πνεύμα και η αιχμηρή γλώσσα του Αριστοφάνη συναντιούνται με τους ακόλαστους, κωμικούς μιμίαμβους του Ηρώνδα, σε μια καυστική «αντιδικία» γεμάτη ενέργεια και ρυθμό.

Το αποτέλεσμα αυτής της πρωτότυπης «διαμάχης» ανάμεσα στους δύο ποιητές είναι μια παράσταση διασκεδαστική, αιχμηρή αλλά και με στιγμές συγκίνησης, που κερδίζει το αβίαστο γέλιο των θεατών ενώ συγχρόνως γίνεται η αφορμή να ταξιδέψουμε σε τρεις εποχές κάνοντας τον παραλληλισμό του Τότε με το Τώρα.

Η παράσταση

Τι συμβαίνει όταν ο μεγαλύτερος κωμικός ποιητής της κλασσικής Αρχαιότητας συναντά τον παραγνωρισμένο κωμωδιογράφο των ελληνιστικών χρόνων;

Ποια είναι η φύση της κωμωδίας και γιατί σήμερα γελάμε όλο και λιγότερο;

Πού συναντιέται η αττική κωμωδία του 5ου αιώνα π.Χ. με την ελληνική επιθεώρηση;

Ποια είναι στην πραγματικότητα η Λυσιστράτη ποια η σχέση της με τον Κ. Π. Καβάφη, την Τζένη Καρέζη και τον πυροσβέστη Λεωνίδα Χασαλεύρη;

Γιατί πρέπει να πηγαίνουμε στο θέατρο και, κυρίως, πώς πρέπει να φεύγουμε από αυτό;

Πρέπει να λες τα πράγματα με τ΄όνομά τους ή μήπως είναι σοφότερο να τα υπαινίσσεσαι για να ΄χεις το κεφάλι σου ήσυχο;

Τί απ’ τα δύο σε κάνει γοητευτικότερο: να χαμογελάς ή να ξεκαρδίζεσαι μέχρι δακρύων;

Να μερικές κρίσιμες ερωτήσεις που θέτει η φετινή καλοκαιρινή παραγωγή του ΚΘΒΕ. Και που ακόμα κι αν δεν απαντηθούν, το βέβαιο είναι ότι θα το διασκεδάσουμε…

Αριστοφάνης – Ηρώνδας.

Ο ένας είναι ο σπουδαιότερος κωμικός ποιητής της Αρχαιότητας, ο άλλος ο χαμηλότονος «γελοιογράφος» της καθημερινής ζωής των ελληνιστικών χρόνων. Τι είναι εκείνο που τους χωρίζει και τι πραγματικά τους ενώνει;

Προφανώς, ο ίδιος στόχος: το γέλιο των θεατών, που καλούνται να αναγνωρίσουν στα έργα και των δύο την κωμική όψη οικείων κακών. Καθένας το καταφέρνει με τα όπλα του: ο Αριστοφάνης συνθέτοντας ιδιοφυείς, ξεκαρδιστικές ουτοπίες ποιητικής πνοής και πολιτικής αφύπνισης, ο Ηρώνδας  αφηγούμενος σκηνές από τον ιδιωτικό βίο των ανθρώπων της εποχής του.

Η παρουσία τους στο θέατρο σηματοδοτεί και την ίδια την εξέλιξή της θεατρικής τέχνης: από τις αριστοφανικές οραματικές συλλήψεις – αναστοχασμούς της ανθρώπινης μοίρας στην ευθύβολη δραματουργία των χαρακτήρων του Ηρώνδα και από τις μεγάλες σκηνές του ανοιχτού ορίζοντα των υπαίθριων θεάτρων της Αρχαίας Ελλάδας στις μικρότερες σκηνές «δωματίου» των κλειστών χώρων.

Η διασκεδαστική τους «αντιδικία» στην παράσταση του ΚΘΒΕ δεν είναι παρά η αφορμή να μιλήσουμε για το Τότε αλλά και για το Τώρα της Ελλάδας και των ανθρώπων της. Γελώντας, φυσικά.

«Αριστοφάνης – Ηρώνδας: Contra tempo»

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Δημιουργική σύνθεση κειμένων: Άκης Δήμου

Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας

Σκηνικά-Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου, Αριστοτέλης Καρανάνος

Μουσική-Προσαρμογή στίχων: Γιώργος Χριστιανάκης

Χορογραφία-Επιμέλεια κίνησης: Αναστασία Κελέση

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Χρύσα Τουμανίδου

Διδασκαλία ακροβατικών: Ηλέκτρα Καρτάνου

Βοηθός σκηνοθέτη: Αντρέας Κουτσουρέλης

Βοηθός σκηνογράφων-ενδυματολόγων: Δανάη Πανά

Φωτογραφίες: Τάσος Θώμογλου

Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου

 

Παναγία Μηχανιώτισσα, προσμονή για ένα θαύμα….

Παναγία Μηχανιώτισσα,  προσμονή για ένα θαύμα….

Πάνω από 200 χιλιάδες προσκυνητές υπολογίζονται ότι επισκέπτονται κάθε χρόνο την Μεγαλόχαρη, την Παναγία Φανερωμένη της Νέας Μηχανιώνας  κατά την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου και την ημέρα της γιορτής  Της στις 23 Αυγούστου.

Είναι γνωστό, πως η ιερή Εικόνα της Παναγίας της Νέας Μηχανιώνας, είναι μια από τις πιο θαυματουργικές Εικόνες. Για το λόγο αυτό ταπεινοί προσκυνητές και πιστοί, από όλα τα μέρη της Ελλάδας καταφθάνουν κάθε χρόνο να προσκυνήσουν τη Χάρη Της.

«Χαίρε σιγής δεομένων πίστις

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε»

Το 1922 -23 οι ξεριζωμένοι Έλληνες της χερσονήσου της Κυζίκου έρχονται να εγκατασταθούν στην περιοχή της Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης. Παρά τις δυσκολίες και τα ανυπέρβλητα εμπόδια μαζί τους έχουν την Προστάτιδα, τη Θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης. Εκεί με πολλές δυσκολίες και στερήσεις μπόρεσαν να χτίσουν τον ναό στη Χάρη Της. Τα θεμέλια του πρώτου ναού στη Νέα Μηχανιώνα μπήκαν το 1927. Την ίδια χρονιά καθιερώνεται η ετήσια πανήγυρη με την οποία κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζονται τα “Εννιάμερα της Παναγίας”.

Τελευταίος γήινος προορισμός της Παναγίας αποτέλεσε το χωριό Γεσθημανή, στο οποίο οι κάτοικοι Την αντιμετώπιζαν ως πνευματική καθοδηγήτρια. Εκεί η ίδια κοιμήθηκε.

Η Κοίμηση Της ωστόσο υπενθύμισε τη θνητή της πλευρά που όμως καθαιρέθηκε σχεδόν αυτόματα εννέα μέρες μετά. Γι αυτό το λόγο η Εκκλησία γιορτάζει με ευλάβεια και μεγαλοπρέπεια τα λεγόμενα “Εννιάμερα της Παναγίας”  που στην ουσία αποτελούν τη λήξη της εορτής της Κοιμήσεως.

Η Παναγία είναι για τους πιστούς η Μάνα που πόνεσε και με στωικότητα και ταπεινότητα άντεξε τον πόνο της σταύρωσης Του Υιού Της, το Φως της ταραγμένης και βασανισμένης ψυχής αλλά και το Αγαλίασμά τους, η Ελπίδα και η Σκέπη που πάνω ακουμπούν πολλές φορές και την ίδια τους τη ζωή.

Είναι η πνευματική τους Μητέρα. Σε αυτήν καταφεύγουν ελπιδοφόροι για να εκφράσουν τον πόνο τους και να Την παρακαλέσουν να μεσολαβήσει προς τον Υιό Της για την λύση κάθε προβλήματος. Αποτελεί το απροσμάχητο τείχος, την πηγή του ελέους και το λυτρωτικό τους καταφύγιο στα προβλήματα της ζωής.

Η επίκληση “Βοήθα Παναγιά μου” ή “Παναγία μου μη μας εγκαταλείπεις” ακούγεται από τα χείλη μικρών και μεγάλων. Η Παναγία χαίρει το σεβασμό και την ευλάβεια όλων των ανθρώπων, σε κάθε γωνιά της γης.

Κάθε τόπος βέβαια Της προσδίδει το δικό του προσωνύμιο που συνοδεύει το όνομά Της. Για παράδειγμα, Παναγία Μηχανιώτισσα, Παναγία Φανερωμένη, Ελεούσα, Παρηγορίτισσα, Τριχερούσα, Γιάτρισσα, Οδηγήτρια, Γλυκοφιλούσα, Παναγία Σουμελά, Βρεφοκρατούσα, Γερόντισσα, Ρόδον το Αμάραντον, Παναγία η Κουνίστρα της Σκιάθου, Παναγιά η Εικοσιφοίνισσα, η Παναγία της Επισκοπής, Παναγία Δεξιά και πολλά πολλά ακόμη.

 

https://ieramonopatia.gr/tag/panagia-michaniotissa/