Ο ΚΑΚΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΘΟΝΗΣ

Βέρος Αθηναίος, ο Σπύρος Καλογήρου γεννήθηκε στην Κυψέλη στις 3 Νοεμβρίου του 1922. Στα εφηβικά του χρόνια άρχισε να εργάζεται ως φωτογράφος. Με το θέατρο ασχολούνταν ερασιτεχνικά, μέχρι που κάποιος σκηνοθέτης τον παρότρυνε να γραφτεί στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου. Σήμα κατατεθέν του: η χαρακτηριστική, τρεμάμενη φωνή του και το άγριο παρουσιαστικό του.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1955, με τον θίασο του Ν. Χατζίσκου στον «Ερωτόκριτο» και ακολούθησε ο «Άμλετ». Στη δεκαετία του ’80 άρχισε να συγκροτεί προσωπικούς θιάσους μαζί με τη σύζυγό του, Ευαγγελία Σαμιωτάκη, κι έκαναν πολλές περιοδείες. Έπαιξε σε περίπου διακόσια θεατρικά έργα και σε όλα τα είδη του θεάτρου, κλασικούς και σύγχρονους συγγραφείς, από θέατρο του παραλόγου (Ιονέσκο) μέχρι επιθεώρηση, αλλά και σε πολλά του ελληνικού δραματολογίου.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1955 στην ταινία του Ντίμη Δαδήρα «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας». Έκτοτε συμμετείχε σε περισσότερες από 60 ταινίες, μαζί με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού σινεμά. Εμφανίστηκε σε περίπου 55 ταινίες, ανάμεσά τους οι: «Η Αθήνα τη νύχτα», «Στεφανία», «Κοντσέρτο για πολυβόλα», «Η νεράιδα και το παλικάρι», «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο», «Στάκαμαν». Όμως, η ταινία που άφησε εποχή ήταν η «Λόλα», στην οποία ο Σπύρος Καλογήρου είχε πει την αξέχαστη φράση «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη», προς τον τότε συμπρωταγωνιστή του Νίκο Κούρκουλο, για τα «μάτια» της Τζένης Καρέζη.

Παρά την κινηματογραφική εικόνα του κακού, με την οποία ταυτίστηκε, στην αληθινή ζωή του ο Σπύρος Καλογήρου υπήρξε ένας πολύ γλυκός και τρυφερός άνθρωπος. Συνοδοιπόρος του στη ζωή υπήρξε η Ευαγγελία Σαμιωτάκη, επίσης ηθοποιός, με την οποία παντρεύτηκε το 1952. Μαζί απέκτησαν ένα γιο και αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα και μακροβιότερα ζευγάρια της σοουμπίζ.

Πέθανε, σε ηλικία 87 ετών, στις 27 Ιουνίου 2009.ΠΗΓΗ: https://www.sansimera.gr/biographies/

ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ Η ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

«ΑΝΑΦΟΡΑ στον ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ» του σκηνοθέτη ΓΙΑΝΝΗ ΣΜΑΡΑΓΔΗ

ΠΡΟΠΟΜΠΟΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ “ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ”

Το δημιουργικό ντοκιμαντέρ «Αναφορά στον Ιωάννη Καποδίστρια» -προπομπός της ταινίας που ετοιμάζει ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής- προβλήθηκε στις 13 Οκτωβρίου σε επίσημη παγκόσμια πρεμιέρα στη Γενεύη της Ελβετίας με ιδιαίτερη επιτυχία. Η προβολή έγινε στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 από τον Σύλλογο Ελληνίδων Κυριών Γενεύης και υπό την Αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στη Γενεύη.

Η προβολή έγινε σε μια κατάμεστη αίθουσα του ιστορικού κτηρίου Palais de l’ Athéneé με την τιμητική παρουσία της Υπουργού πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, συνοδευόμενη από τη σύμβουλό της Άννα Παναγιωταρέα. Η Υπουργός προλόγισε τον σκηνοθέτη με θερμά λόγια, εντοπίζοντας την θεματική του σταθερότητα και την ποιότητα της γραφής του.

Ομίλησε επίσης η εκπρόσωπος του Κοινωφελούς Ιδρύματος Κοινωνικού και Πολιτιστικού Έργου (ΚΙΚΠΕ) που είναι και η χορηγός του ντοκιμαντέρ, κυρία Ελένη Μολοκότου, η οποία συγκίνησε το κοινό αλλά και τον σκηνοθέτη με τα θερμά λόγια της και καταχειροκροτήθηκε από τους παριστάμενους θεατές.

Την παρουσίαση της εκδήλωσης έκανε η κυρία Έφη Θεοχαροπούλου, Πρόεδρος του Συλλόγου Ελληνίδων Κυριών Γενεύης που ευχαρίστησε τις παρούσες διπλωματικές και εκκλησιαστικές αρχές, αλλά και το εξαιρετικά καλλιεργημένο κοινό Ελλήνων και Ελβετών στην κατάμεστη αίθουσα της εκδήλωσης.

Κατά την διάρκεια της προβολής υπήρχε μια υποβλητική σιγή που μετά τους τίτλους τέλους η σιγή μετατράπηκε σε ένα χείμαρρο χειροκροτημάτων από τους συγκινημένους θεατές.

Στο τέλος ο σκηνοθέτης δέχτηκε ερωτήσεις από το κοινό και απάντησε με τη γνωστή ευφράδεια που τον διακρίνει. Αποφωνίζοντας ο σκηνοθέτης την εκδήλωση ανέφερε πως ήταν ευγνώμων προς το ΚΙΚΠΕ που του ανέθεσε αυτό το έργο το οποίο γυρίστηκε μέσα στην πανδημία και που κράτησε μέσα του ζωντανό τον Ιωάννη Καποδίστρια όλο αυτό το διάστημα, ώστε να μη χαθεί η κόκκινη κλωστή της ψυχής του μεγάλου αυτού πατριώτη, του Ιωάννη Καποδίστρια, και να βρει το δρόμο για να λειτουργήσει αμόλευτα στην ταινία ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ (THE GOVERNOR) που δρομολογείται.

Στην πρεμιέρα παραβρέθηκαν η Ναταλία Καποδίστρια και η Ντάρια Κοσκόρου, έσχατοι απόγονοι του Ιωάννη Καποδίστρια, ο διαπρεπής αρχαιολόγος και καθηγητής κύριος Pierre Ducrey, η Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Ρόδη Κράτσα, καθώς και ο τραπεζίτης κ. Pictet, απόγονος του Pictet de Rochemont, φίλου και συμπαραστάτη του Καποδίστρια στα δύσκολα.

Οι συντελεστές αυτού του δημιουργικού ντοκιμαντέρ για το ΚΙΚΠΕ είναι: Σενάριο-Σκηνοθεσία Γιάννης Σμαραγδής, Οργάνωση Παραγωγής Ελένη Σμαραγδή, Μοντάζ Στέλλα Φιλιπποπούλου, Διεύθυνση Φωτογραφίας Αλέξανδρος Σμαραγδής, Μουσική Μίνως Μάτσας. Για το έργο αυτό ο Βαγγέλης Παπαθανασίου παραχώρησε εντελώς δωρεάν μέρος από το μουσικό έργο του “RAPSODIES”.

Η αφήγηση στο έργο έγινε από τους ηθοποιούς Μαρίνα Καλογήρου και Λεωνίδα Κακούρη.

Επίσης, συμμετέχουν ως ομιλητές ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Θάνος Βερέμης, η απόγονος του Καποδίστρια Ναταλία Καποδίστρια, ο Κερκυραίος ιστορικός και ερευνητής Γιώργος Σκλαβούνος, ο ιστορικός Παναγιώτης Πασπαλιάρης, ο μελετητής του Κυβερνήτη Δημήτρης Πλευράκης, ο Πάτερ Εμμανουήλ του Ιερού Ναού της Αίγινας, ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Ελλάδα Άντρεϊ Μάσλοβ και ο Πρέσβης της Ελβετίας στην Ελλάδα Olaf Kjelsen.

Το ντοκιμαντέρ είναι μια προσφορά του ΚΙΚΠΕ σε εκτέλεση παραγωγής της ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΜ.

Μετά την εξαιρετική επιτυχία που είχε το έργο στην Γενεύη, ορίστηκε για την Πέμπτη 11 Νοεμβρίου η παρουσίαση του έργου στην Ελλάδα, στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος».

“ΩΔΕΣ” , ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

Ο Ανδρέας Κάλβος είναι ένας από τους επιφανέστερους Έλληνες ποιητές. Δημιουργός με ιδιαίτερο ύφος και συγκλονιστικός στις ποιητικές του εξάρσεις, έγινε γνωστός κι εκτιμήθηκε ως μείζων Έλληνας ποιητής, αρκετά χρόνια μετά το θάνατό του, χάρις στον Κωστή Παλαμά. Το ποιητικό του έργο συνοψίζεται στις «Ωδές» του, στις οποίες έψαλε τις αρετές και το έπος του ‘21.

Ο Ανδρέας Κάλβος γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1792 στη Ζάκυνθο, από ντόπια πλούσια μητέρα, την Αδριανή Ρουκάνη και πατέρα Κερκυραίο, τον Ιωάννη Κάλβο, ανθυπολοχαγό του Ενετικού στρατού και αργότερα έμπορο. Μετά το χωρισμό των γονέων του, ακολούθησε τον πατέρα του στο Λιβόρνο της Ιταλίας, ο οποίος επιδόθηκε στο εμπόριο. Όταν, όμως, έχασε τον πατέρα του (1812), σταμάτησε τις φιλολογικές σπουδές του κι εγκαταστάθηκε στη Φλωρεντία, όπου θα γνωρίσει τον σπουδαίο ελληνοϊταλό ποιητή Ούγο Φώσκολο ο οποίος που τον προστάτεψε και τον βοήθησε να συνεχίσει τις σπουδές του. Όταν ο Φώσκολος κατέφυγε στην Ελβετία ως πολιτικός εξόριστος (1815), πήρε μαζί του τον Κάλβο και από εκεί οι δύο φίλοι εγκαταστάθηκαν στο Λονδίνο.
Το 1820 εγκαταλείπει το Λονδίνο και περνώντας ξανά από τη Φλωρεντία, όπου απελαύνεται για τις φιλελεύθερες ιδέες του και την Ελβετία, φτάνει στο Παρίσι (1824), όπου προσπαθεί να ζήσει ως δημοσιογράφος.

Το 1826 κατεβαίνει στην επαναστατημένη Ελλάδα «για να προσφέρει ακόμη μια καρδιά στα όπλα των μουσουλμάνων», όπως έγραψε στον στρατηγό Λαφαγιέτ. Φτάνει στο Ναύπλιο, όπου όμως δεν θα εκτιμηθεί η αφιλόκερδη και αγνή πατριωτική προσφορά του. Η επαφή του με την ελληνική πραγματικότητα, οι αντιζηλίες και τα πάθη των αγωνιστών τον πληγώνουν βαθιά και πικραμένος φεύγει για την Κέρκυρα τον Αύγουστο του 1826.

Τον Νοέμβριο του 1852 εγκαταλείπει οριστικά την Κέρκυρα για την Αγγλία. Στο Λονδίνο παντρεύεται τη Σαρλότ Γουάνταμς, με την οποία εγκαθίσταται στο Λάουθ του Λινκονσάιρ, όπου η σύζυγός του ίδρυσε ανώτερο παρθεναγωγείο στο οποίο δίδασκε και ο Κάλβος. Εκεί συνέχισε την ενασχόλησή του με τις θρησκευτικές μελέτες και τις μεταφράσεις έως τον θάνατό του στις 3 Νοεμβρίου 1869.

Το κυριότερο ποιητικό δημιούργημα του Κάλβου είναι οι «Ωδές», που αποτελούνται από 20 πολύστροφα ποιήματα. Τις πρώτες δέκα τις έγραψε στη Γενεύη το 1824 και τις άλλες δέκα μετά δύο χρόνια στο Παρίσι. Οι πρώτες είχαν τον γενικό τίτλο «Λύρα, Ωδαί» και οι άλλες τον τίτλο «Νέαι Ωδαί». Στο πρώτο βιβλίο υπογράφει ως Ανδρέας Κάλβος Ιωαννίδης ο Ζακύνθιος και στο δεύτερο ως Κάλβος ο Ζακύνθιος. Οι περισσότερες Ωδές είναι αφιερωμένες στην πατρίδα ή τιτλοφορούνται με τίτλους που εξυμνούν την πατρίδα και τους τόπους θυσίας των ηρωικών υπερασπιστών της.

Αν το έργο του έγινε ευρύτατα γνωστό κι εκτιμήθηκε όσο λίγα στην Ελλάδα, τούτο οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στον Κωστή Παλαμά, που σε μία ομιλία του, 20 χρόνια μετά το θάνατό του, διαδήλωσε τον απερίφραστο θαυμασμό του στην ποίηση του Κάλβου και ερμήνευσε στο ακροατήριό του γιατί ο Κάλβος ήταν ένας μεγάλος, ένας αρρενωπός ποιητής.

ΠΗΓΗ: https://www.sansimera.gr/biographies/

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο επονομαζόμενος και «Γέρος της Δημοκρατίας» υπήρξε μία από τις πιο επιφανείς προσωπικότητες της νεώτερης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Διετέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας (1944-1945, 1963, 1964-1965) και πλειστάκις υπουργός. Ήταν ο ιδρυτής της πολιτικής δυναστείας των Παπανδρέου, που έδωσε στην Ελλάδα δύο ακόμη πρωθυπουργός, τον γιό του Ανδρέα Παπανδρέου (1981-1989, 1993-1996) και τον εγγονό του Γεώργιο Παπανδρέου (2009-2011).

Γόνος ταπεινής οικογένειας, ο Γεώργιος Παπανδρέου γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1888 στο Καλέντζι Αχαΐας. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες στο Βερολίνο.

Το 1915 διορίστηκε Νομάρχης Λέσβου και στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον οποίο ακολούθησε στο κίνημα της Θεσσαλονίκης. Πρωτοστάτησε στην έκπτωση του βασιλιά Κωνσταντίνου κι εναντιώθηκε με σθένος στο δικτατορικό καθεστώς του στρατηγού Πάγκαλου.

Το 1930, όταν ο Βενιζέλος επέστρεψε στην εξουσία, ο Γεώργιος Παπανδρέου διορίστηκε υπουργός Παιδείας κι έλαβε σημαντικά μέτρα για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Το 1935 ίδρυσε το «Δημοκρατικό κόμμα», το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε «Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό».

Ακολούθησαν η δικτατορία Μεταξά και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης, το 1942 συνελήφθη και φυλακίστηκε. Δύο χρόνια αργότερα κατέφυγε στη Μέση Ανατολή για να οργανώσει το συνέδριο του Λιβάνου, όπου αποφασίστηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας υπό την προεδρία του, και αμέσως μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Ελλάδα.

Το 1961 αναγνωρίστηκε αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου και στις εκλογές του ίδιου χρόνου εξασφάλισε το 1/3 των εδρών της Βουλής. Μην αναγνωρίζοντας το κύρος του αποτελέσματος, κήρυξε τον «ανένδοτο» στην ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1963 κέρδισε τις εκλογές με σχετική πλειοψηφία.

Από την 21η Απριλίου 1967, οπότε εκδηλώθηκε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών , ο Γεώργιος Παπανδρέου τέθηκε σε περιορισμό στο σπίτι του στο Καστρί και την 1η Νοεμβρίου του 1968 άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

Δύο ημέρες αργότερα, η κηδεία του «Γέρου της Δημοκρατίας» αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αντιδικτατορική διαδήλωση. Την πομπή ακολούθησε μια πραγματική λαοθάλασσα 300 χιλιάδων ανθρώπων, «το μέγα πλήθος με το μέγα πάθος» κατά τη δική του έκφραση.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε νυμφευτεί δύο φορές. Την πρώτη με την Σοφία Μινέικο, με την οποία απέκτησε ένα γιό, τον Ανδρέα Παπανδρέου και την δεύτερη με την σπουδαία ηθοποιό Κυβέλη Ανδριανού, με την οποία απέκτησε επίσης ένα γιο, τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Ο Ντα Βίντσι και οι «Τρύπες της Αλήθειας»

Κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, οι άρχοντες της Φλωρεντίας τοποθέτησαν κουτιά, γνωστά ως «τρύπες της αλήθειας», σ’ όλη την πόλη. Οι πολίτες μπορούσαν να ρίχνουν μέσα σε αυτά ανώνυμα τις καταγγελίες τους. Στόχος ήταν οι καταγγελίες να ερευνηθούν από τις αρχές και να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Ήταν η μεγάλη ευκαιρία για υπαινιγμούς και σπερμολογίες. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο που ξέσπασε εκείνη την περίοδο αφορούσε το Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Έτσι, στις 9 Απριλίου του 1476 ο Ντα Βίντσι κατηγορήθηκε ότι είχε ερωτική σχέση με τον 17χρονο Γιάκοπο Σαλταρέλι. Στην πόλη έγινε χαμός και σύντονα ο μεγάλος καλλιτέχνης κλήθηκε σε απολογία από τους φύλακες των ηθών, που ονομάζονταν Αξιωματούχοι της Νύχτας. Ευτυχώς για τον Ντα Βίντσι, η κατηγορία αποδείχθηκε ψευδής κι έτσι δεν διαταράχθηκε η καριέρα και η φήμη του.
Πηγή: https://www.sansimera.gr